خدايم!

به سوی تو از نفسی شکايت می کنم که به بدی بسيار فرمان می دهد،

و به گناهان پيشی می گيرد و به نافرمانی از تو آزمند است ،

و به خشم آوردن تو پا می فشارد .

مرا همواره به راههای نابودی می كشاند و مرا نزد تو خوارترين هلاك شدگان می سازد ،

بهانه های بسيار می آورد و آرزوهايش طولانی است .

اگر گزندی به او رسد بی تابی می كند و اگر خيری به او روی آورد از ديگران دريغ می كند .

تمايل بسياری به كارهای بيهوده دارد ، آكنده از بی خبری و فراموشی از هدف آفرينش و سرای وا پسين است ،

شتابناك ، مرا به خطرها می كشاند و توبه ام را به امروز و فردا می افكند.

خدای من !

به تو از دشمنی نفس شكايت می كنم كه مرا گمراه می سازد و از شيطانی كه مرا به راه باطل می كشاند ، سينه ام را سرشار از گمانها و تخيلات فاسد می كند .

عشق به دنيا را برايم می آرايد و ميان من و پيروی از تو و نزديكی به تو جدايی می افكند .

آفريدگارم!

به تو شكايت می كنم از دلی سخت كه با گمانهای بد زير و رو می شود و زنگار خود خواهی و خوی زشت بر خود می گيرد

و شكايت می كنم  از چشمی كه از اشك بيم تو خشكيده و به هر آنچه خوشش می آيد نگاه می كند .